Tο θέμα των Μεταναστών της Ειδομένης....Στην Ευρωβουλή

 Το τελευταίο διάστημα, η Ειδομένη «πρωταγωνιστεί» στην ειδησιογραφία (τοπική, πανελλήνια αλλά και σε ευρωπαϊκά Μ.Μ.Ε.) με το υπαρκτό θέμα της συσσώρευσης μεταναστών στη συνοριακή γραμμή.

Ως φαινόμενο πρωτοπαρατηρήθηκε το φθινόπωρο του 2012 και κορυφώθηκε στα τέλη του 2014. Το φαινόμενο αυτό  στις αρχές του 2015 με την υπολειτουργία των κέντρων κράτησης αυξήθηκε ραγδαία και  μετανάστες από όλα τα μέρη της Ελλάδας καταλήγουν στην Ειδομένη με σκοπό τη φυγή τους προς την κεντρική Ευρώπη με παράνομες διαδικασίες. Η μετακίνηση των ανθρώπων αυτών προς τα μέρη μας πραγματοποιείται με λεωφορεία, τρένα και ταξί, πράγμα που σημαίνει η οριοθέτηση σημείων αφετηρίας, τα οποία μπορούν να ελεγχθούν.   

Το θέμα αναδείχθηκε και προβλήθηκε στην Ευρωβουλή , ένα θέμα που  αγνοούσε η Ευρώπη. Το θέμα αναδείχθηκε σε επιτροπές καθώς και στην ολομέλεια με ομιλία και ανάλυση

 

Κατά γενική ομολογία οι μετανάστες δεν θα έπρεπε να μεταβαίνουν και τελικώς να συνωστίζονται  στην Ειδομένη έχοντας τελικό προορισμό τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι επειδή παρεμβάλλονται δύο τρίτες χώρες που πρέπει να διασχίσουν οι μετανάστες παράνομα για να φτάσουν στο στόχο τους. Λόγω της γεωγραφικής ασυνέχειας των χωρών της Ε.Ε. ξεκινάνε τα δεινά των δύσμοιρων αυτών ανθρώπων με τη δημιουργία και την άνθιση μιας καλοστημένης κερδοσκοπικής επιχείρησης: μεταφορείς προς τα σύνορα, «οδηγοί» που έναντι αδρής αμοιβής αναλαμβάνουν το παράνομο πέρασμά τους από χώρα σε χώρα, εγκληματικές ομάδες με επακόλουθο τις ληστείες, τις προσωποκρατήσεις και τις βιαιοπραγίες).

Κατά την έξαρση του φαινόμενου, οι κάτοικοι της Ειδομένης, δείχνοντας την ευαισθησία τους προς τον συνάνθρωπο, σε συνεργασία με μέλη ανθρωπιστικών ομάδων δράσης, συνέδραμαν ουσιαστικά στη ιατρικοφαρμακευτική περίθαλψη και με βοήθεια στην διάθεση ειδών διατροφής - ένδυσης στην ελαχιστοποίηση των συνεπειών και εξέφρασαν παράλληλα την επιθυμία τους να βρεθεί μια μόνιμη λύση προς όφελος αυτών των ταλαίπωρων ψυχών.

Οι διάφορες θεσμικές ομάδες, που επισκέφτηκαν τα μέρη μας κατά καιρούς, αρκέστηκαν στην αποτύπωση της κατάστασης και σε «μονολόγους» περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών. Δυστυχώς, δεν εξέφρασαν λόγο ικανό που να οδηγεί σε εξεύρεση λύσης.

Το ευτράπελο της όλης κατάστασης είναι ότι, ενώ αποδεδειγμένα υπάρχει έξαρση του φαινομένου, και αντικειμενικά τείνει στην μη αντιμετώπιση του από αρμόδιες αρχές, οι αρμόδιοι συνεχίζουν την  αποσπασματική μετακίνηση αστυνομικών σε άλλους νομούς για την πάταξη της εκεί παράνομης μετανάστευσης. Αδιαφορούν στο ότι, με αυτές τις μετακινήσεις, στον νομό Κιλκίς δημιουργούνται  συνθήκες ανεξέλεγκτης διόγκωσης του προβλήματος την ώρα που Π.Γ.Δ.Μ. και Σερβία σφυρίζουν αδιάφορα .

Σήμερα το μεγάλο διάστημα παραμονής των μεταναστών στα σύνορά μας οδηγεί σε συνθήκες ίδρυσης παραγκούπολης, σύστασης συμμοριών, σε κρούσματα ληστειών και εγκληματικών πράξεων. Αναρωτιόμαστε, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να ελέγξουν τώρα πια οι αρμόδιες υπηρεσίες τις παγιωμένες αυτές καταστάσεις;

Λύσεις υπάρχουν, η αδιαφορία μας όμως καραδοκεί. Μάλλον ξεχάσαμε ότι πρώτα απ’ όλα είμαστε άνθρωποι.

Ας το ξαναθυμηθούμε. Σήμερα. Τώρα.