«…τα Σκόπια αφήνουν να περάσουν τα σύνορα μόνο πρόσφυγες που προέρχονται από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, γεγονός που έχει αποτέλεσμα να έχουν εγκλωβιστεί εκατοντάδες άνθρωποι στην ουδέτερη ζώνη μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων…» (από ανάρτηση στο διαδίκτυο)

 «Ο όρος ουδέτερη ζώνη (ή ουδετέρα ζώνη) αποτελεί στρατιωτικό όρο που προσδιορίσθηκε από το διεθνές δίκαιο πολέμου. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται, συνηθέστερα κατόπιν συμφωνίας ανακωχής, τμήμα εδάφους μορφής χερσαίας λωρίδας, ως μη επιδεχόμενο πάσης φύσεως στρατιωτικών επιχειρήσεων μεταξύ των εμπολέμων, και αυτό προς αποφυγή νέων εχθροπραξιών...» (από ανάρτηση στη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ)

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης φροντίζουν να διατηρούν στην επικαιρότητα το θέμα των προσφύγων στην περιοχή της Ειδομένης με καθημερινές ανταποκρίσεις και ρεπορτάζ (κι έτσι όλοι έμαθαν πού βρίσκεται η Ειδομένη, ακόμη και πώς γράφεται – με Ει και όχι με Η ή με Ι). Βέβαια, το πέρασμα της Ειδομένης ήταν στην επικαιρότητα από τα αρχαία χρόνια, όταν ο Σιτάλκης, βασιλιάς των Οδρυσών Θρακών, εκστράτευσε εναντίον των Μακεδόνων το 429 π.Χ., όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης: «Ο στρατός των Θρακών, εκκινήσας από την Δόβηρον, εισέβαλε πρώτον εις την χώραν, η οποία ήτο προηγουμένως υπό την εξουσίαν του Φιλίππου, και εκυρίευσεν εξ εφόδου την Ειδομενήν…», άρα δεν το ανακάλυψαν ξαφνικά οι πρόσφυγες…

Τα χερσαία σύνορα ορίζονται με τις λεγόμενες "πυραμίδες", μικρές τσιμεντένιες πυραμίδες, αριθμημένες, από τις οποίες ενώνοντάς τες βγαίνει η συνοριακή γραμμή. Εκατέρωθεν αυτής της νοητής γραμμής υπάρχει μια ζώνη που καλείται ΖΑΠ (ζώνη ασφάλειας προκαλύψεως) στην οποία απαγορεύεται η είσοδος χωρίς ειδική άδεια. Εκεί όπου υπάρχουν συνοριακοί σταθμοί η ΖΑΠ διακόπτεται από την ουδέτερη ζώνη, η οποία επεκτείνεται μεταξύ των αντίστοιχων συνοριακών σταθμών. Σε αυτήν τη ζώνη επιτρέπεται η διέλευση και μπορεί ακόμα και να ξεμείνει κάποιος (π.χ. μεταξύ του τελωνείου των Ευζώνων και του αντίστοιχου σκοπιανού, όπου βρίσκονται και τα καταστήματα αφορολογήτων ειδών).

Όταν υπήρχε εγκατεστημένη στρατιωτική αρχή στον τόπο μας, για την επιτήρηση των συνόρων, τότε η περιοχή σε απόσταση πεντακοσίων μέτρων από την οριογραμμή χαρακτηριζόταν επιτηρούμενη περιοχή, και σε καμία περίπτωση ουδέτερη ζώνη.

Συνεχής ροή λεωφορείων, που μεταφέρουν πρόσφυγες και μετανάστες, καταφθάνουν καθημερινά σε αυτό το σημείο στην Ειδομένη ως μοναδικό σημείο εισόδου (ανεπίσημο) στην επικράτεια των Σκοπίων. Συνολικά έξι σκηνές από ΜΚΟ, 60 χημικές τουαλέτες, κινητή μονάδα περίθαλψης, σκηνές μεταναστών στημένες μέσα στις σιδηροδρομικές γραμμές (έτσι που να σταματάει η διέλευση των τρένων), σκουπίδια παντού. Αστυνομικοί και από τις δύο μεριές των συνόρων και περίπατοι(!) προσφύγων στους δρόμους του χωριού. Ερχόμενος ο χειμώνας τι θα επακολουθήσει;

Η Ειδομένη αποτελεί «ιδανική δεξαμενή ψυχών» στην άκρη της Ελλάδας και μακριά από τα αστικά κέντρα του νομού, η «εύκολη δίοδος προώθησης» μεταναστών και προσφύγων που δεν ενοχλεί κανέναν, σε ένα χωριό ασήμαντο για πολλούς, σημαντικό όμως για μας τους 100 μόνιμους κατοίκους και τους ετεροδημότες μας. Οι μοναδικές φωνές αντίδρασης, οι οποίες εκφράζουν την ανησυχία των κατοίκων, είναι οι φωνές του Δημάρχου Παιονίας και της Προέδρου της τοπικής κοινότητας Ειδομένης, φωνές που δεν ακούγονται ή σκοπίμως αποσιωπούνται.

Η όποια εγκατάσταση, ένας οργανωμένος χώρος με συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας σύμφωνες με τις ισχύουσες διατάξεις για μετανάστες και πρόσφυγες θα έπρεπε να είναι σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων από τα σύνορα και το παράνομο σημείου εξόδου θα έπρεπε να καταργηθεί. Εξ αιτίας της αλλαγής της στάσης των Σκοπίων, με το μερικό κλείσιμο των συνόρων, ο αριθμός των εγκλωβισμένων μεταναστών αυξάνεται δραματικά.

Εικόνες με ομάδες τριών έως δέκα ατόμων να περιφέρονται μέσα στον οικισμό της Ειδομένης δημιουργούν το αίσθημα της ξενοφοβίας, ενώ οι κάτοικοι της Ειδομένης, έχοντας επιδείξει εμπράκτως την αλληλεγγύη τους προς τους πρόσφυγες όλο αυτό το διάστημα, εισπράττουν παραβιάσεις ακατοίκητων σπιτιών, μικροκλοπές και καταστροφή στις καλλιέργειες.

Ο σιδηρόδρομος, που πραγματικά ενώνει τους λαούς, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικό μέσο μετάβασης των προσφύγων. Να θυμηθούμε ότι οι Έλληνες μετανάστες μας στη Γερμανία μετακινούνταν με την αμαξοστοιχία «Ακρόπολις» απευθείας Αθήνα-Ειδομένη-Μόναχο.

Όσοι πρόσφυγες δε μπορούν να περάσουν με αυτές τις συνθήκες τα σύνορα πρέπει να μεταφερθούν σε άλλα σημεία εξόδου από τη χώρα. Το να περιμένουν αλλαγή της στάσης των Σκοπιανών, την ώρα που υψώνεται άλλος ένας μεταλλικός συνοριακός φράχτης, είναι ουτοπία.

 

Η Ειδομένη πάντα όριζε το «πέρασμα», όχι όμως και την τύχη της. Έγινε, άθελά της, μέρος του παγκοσμίου προβλήματος μετανάστευσης.

 

«…Και δεν ήσουνα μόνο εσύ που το τίμημα επλήρωνες ακριβά,
αλλά και το μέλλον του κόσμου…»

(Νικηφόρος Βρεττάκος)

 

Επιμέλεια άρθρου : Ομάδα διαχείρισης ιστοσελίδας της Ειδομένης

Πηγή : Ανώνυμος συντάκτης επιστολής

 

 

Μετάβαση στην αρχή του άρθρου

(κάνε κλικ εδώ)